Sinds de eerste lockdown in 2020heb ik besloten het openbaar vervoer zoveel mogelijk  te mijden en alles op de e-bike te doen. Ik fietste, weer of geen weer,met goede regen- en windbestendige kleding van Northface elke dag van mijn woonplaats Haarlem naar de rivierenbuurt in Amsterdam, waar ik als gymnastiekleraar werkte bij het Mediacollege Amsterdam locatie Dintelstraat. Ik had in mei 2022 ruim20.000kilometer gefietst. Dit is omgerekend de halve wereld rond.Op moederdag 8 mei besloten mjn vrouw en ik om samen in Spaarnwoude bij café Onder de Platanen koffie te gaan drinken. We gingen er op de fiets naar toe. Na afloop wilde ik eerst naar huis om mij om te kleden om dan naar mijn moeder in Alphen aan den Rijn te fietsen. Na tien minuten fietsen moesten we op de Wagenweg voor een rood licht stoppen.  Ik verloor de macht over mijn fiets en viel op de grond. Ik voelde instinctief dat het helemaal fout was.ik vroeg nog aan mijn vrouw en omstanders of zij mij in stabiele zjligging wilden leggen. Er kwam ook iemand aan met een glas drinken die ik afsloeg, omdat ik bang was dat ik zou stikken als ik een herseninfarct of een shock had. Ik hoorde de sirenes van de ambulance en hoorde de ambulancebroeder, die een mouw van mijn forèt sweater afknipte, zeggen dat we naar de Boerhaavekliniek in Haarlem zouden gaan. Daar aangekomen hoorde ik dat er een trombolyse zou plaatsvinden.Er werd dus geprobeerd om de stolsels op te lossen. Het volgende moment lag ik weer met gillende sirenes in de ambulance richting het AMC. Ik baalde enorm.Ik dacht nog hoe langer erover gedaan wordt om de stolsels te verwijderen doen hoe groter het zuurstoftekort, des groter de  schade. We gingen naar het AMC ziekenhuis waar een specialist verder zou gaan met het verwijderen van de stolsels. Dit gebeurde dan ook. Er werden nog twee en een halve stolsel verwijderd uit de halsaorta. Ik moest ter observatie in het AMC een nacht blijven slapen. De volgende ochtend merkte ik dat mijn hele linkerzijde niet meer functioneerde,. Ik kon niet zitten en ik voelde mij toen intens verdrietig worden. In een split second was daar voor het stoplicht in Haarlem mijn leven en die van mijn naasten geheel op zijn kop gezet. In deze blog ga ik het hebben over mijn revalidatie en de strijd om zoveel mogelijk aan mijn herstel te werken, wetende dat ik halfzijdig linksverlamd ben en zal blijven en dat mijn linkerarm en linkerhand de rest van mijn leven verlamd  zal blijven.

Mjn leven met eenherseninfarct

Verlies verandert je wereld, maar het maakt je kracht in nieuwe vormen zichtbaar. Blijf geloven in wat je wél kunt en hoe je anderen hierdoor kunt stimuleren(Kaan S)

 

Bekijk ons recente werk

Adhesiebetuigingen van mijn oud-leerlingen van het VMBOMediacollege Amsterdam

Bericht van oud-leerling en Nederlands kampioen boksen John Wazirjr.

https://drive.google.com/drive/folders/1ZXaVOrvXrZrzf85F6963STKo3HrUKRCH

Vijfvoudig deelnemer aan de Olympische spelen topsprinster Jamille Samuel

https://photos.app.goo.gl/Vg8D76wdbSr9XLXt7

Dit jaar is het 75 jaar geleden dat de eerste generatie Moukse KNIL-soldaten in Nederland aankwamen en op een schandelijke manier uit het Knil een gemeenschappelijk ontslag kregen en gedeporteerd werden nar ex concentratiekampen zoals Westerbork en kamp Vught. Nog steeds wordt in de Nederlandse geschiedenisboeken weinig tot geen woord gerept over Molukkers en het leed wat  hun is aangedaan tijdens de kolonisatie,waarbij door de specerijenhandel in de Voc -tijd complete bevolkings groepen zijn uitgemoord en er dus een genocide heeft plaatsgevonden door o.a. de veelbesproken Jan Pieterszoon Coen  die debevolking van de Banda-eilanden compleet heeft uitgemoord. Dit alles heeft bij onze met name Eerste-generatie Molukkers een inter-generationel trauma doen ontstaan wat van generatie naar generatie doet overgaan. Ik pleit dan ook voor meer aandacht n de geschieds schrijving voor de nu levende Molukkers all over the world, waarin uitgelegd wordt waarom wij in diaspora leven!Pukulterus MENA

 

Wat is adat voor Molukkers?

 

letterlijk “gewoonte” of “traditie” en het omvat de leefwijze, omgangsnormen en traditionele gebruiken. Voor Molukkers ligt in de adat de kern van het bestaan verankerd. Het houtsnijwerk Inama Sou Telu symboliseert de balans in het leven vanuit de Alfoerse leefwijze of adat.

Molukkers?

 

Molukkers zijn de Melanesisch-Austronesische en Papoea- sprekende etnische groepen die inheems zijn in de Molukken (ook wel de Molukken genoemd). De regio stond historisch bekend als de Specerijeneilanden en bestaat tegenwoordig uit twee Indonesische provincies: Molukken en Noord-Molukken.

 

 

+6
 

 

 

 

 

 
 
Pelaschap (pela) is
een traditioneel, heilig bondgenootschap tussen dorpen op de Molukken, gebaseerd op bloedverwantschap, onderlinge hulp en strenge adat-regels. Het verbindt vaak christelijke en moslimdorpen, waarbij huwelijken tussen pela-genoten (beschouwd als broeders) verboden zijn. Pela fungeert als sociale, economische en religieuze steun.
Hier zijn de belangrijkste aspecten van het pelaschap:
  • Soorten Pela:
    • Pela Keras (Harde Pela): Gebaseerd op een bloedeed (vaak uit historisch conflict of dankbaarheid), zeer hecht, onderling trouwverbod.
    • Pela Gandong (Baarmoeder-pela):Gebaseerd op gezamenlijke voorouders (familieband).
    • Pela Tempat Sirih (Zachte Pela):Vriendschapsband gericht op sociale/economische steun en samenwerking.
  • Functies: Wederzijdse hulp bij dorpsfeesten, rampen, en de bouw van religieuze gebouwen (kerken/moskeeën).
  • Pela in Nederland: In Nederland worden pela-relaties vaak ruimer geïnterpreteerd (via vaders- en moederszijde) dan op de Molukken (traditioneel alleen via vaderszijde).
  • Betekenis: Het woord is afgeleid van pila, wat "voor ons allen iets doen" betekent.
Het pelaschap is een fundamenteel onderdeel van de Molukse cultuur dat zorgt voor verbinding en stabiliteit, zelfs tussen verschillende religieuze groeperingen.

 

De indigenous Molukkers of Alifoeren

Filmpje over de Alifoeren

https://drive.google.com/file/d/1mQWc0IDyyGB_UJenTKAS0-rDbmiSWPGG/view?usp=drivesdk

De gijzelingen in de jaren 70

Gijzelingen

december stil

„We hebben het niet voor onszelf gedaan, maar voor de RMS”, zegt Hully, die is getrouwd met zijn toenmalige vriendin. „Veel Molukse jongeren waren destijds bereid de wapens op te nemen. Toevallig waren wij de eersten. Wij waren niet bijzonder en wilden ons niet als zodanig profileren.”

Metekohy, die op de pabo zat, is nooit onderwijzer geworden. „Ik had kinderen gegijzeld. Dat rijmde niet.”

Met andere oud-actievoerders heeft hij een stichting die onderwijsprojecten op de Molukken steunt. „Het is een van de rijkste gebieden van Indonesië, maar wordt leeggeroofd. We proberen de mensen daar weerbaar en bewust te maken.”

Vaak is hen gevraagd of ze spijt hebben. „Het verdriet, de boosheid, de teleurstelling en de bitterheid jegens de Nederlandse regering van onze ouders brandt nog altijd op ons netvlies”, zegt Hully. „Zij kwamen tegen wil en dank in Nederland terecht. Persoonlijk had ik toen geen andere keuze. Voor mijn gevoel streden we voor een rechtvaardige zaak. Als wij het niet deden, wie dan wel? Wij noemen dat korban: offerbereidheid om je leven te geven zodat anderen door kunnen gaan.”

Toch wil hij het verdriet van anderen niet bagatelliseren. Want hun gijzelaars kampen nog altijd met de naweeën, de een meer dan de ander. „Mijn vrouw vond me naderhand rustiger geworden”, zegt Van Asdonck. „Ik zie sinds de gijzeling de betrekkelijkheid van alles in.”

Hoeboer, inmiddels 69 jaar oud, bleef bij het reisbureau werken, dat op een andere locatie werd heropend. „Elke keer als er Ambonezen een reis kwamen boeken, kreeg ik een paniekaanval. Op mijn 25ste werd ik afgekeurd. Elk jaar in december zonderde ik me af en werd ik stil. Ik heb nog altijd moeite met donker en winter.”

Ze heeft geen hekel aan Molukkers, benadrukt ze. „De gijzeling was een daad van onmacht. Maar het heeft wel mijn leven beïnvloed.” Na veel privésores verhuisde ze afgelopen september naar Spanje. De kans is groot dat ‘Bohemian Rhapsody’ vijftig jaar na de release weer bovenaan staat in de Nederlandse Top 2000, maar het zal aan Anita Hoeboer

 

K

Mijn opleidingen na het behalen van mijn vwodiploma in 1975.

ik heb twee hbo-opleidingen en twee universitaire bachelors afgerond

ewegingswetenschappen is een

wetenschappelijke discipline die zich richt op het functioneren van het menselijk lichaam tijdens beweging. Het combineert inzichten uit de biologie, natuurkunde en psychologie om te begrijpen hoe we bewegen, waarom we bewegen en hoe we die beweging kunnen verbeteren in de sport en  revalidatie

De anatomische snijzaal van het VUMC

De academische opleidingen van mijn oudste zoon Tobias die op zijn zevende deel 1 van Harry Potter had uitgelezen en op zijn negende  foutloos een centraal schriftelijk examen Nederlands en wiskunde op basisberoepsgerichte niveau  heeft gemaakt. Tobias heeft met speels gemak ,met een minimum aan inzet het Stedelijk gymnasium in Haarlem  doorlopen en examen gedaan in vijftien vakken en is cum laude geslaagd met 4x een cijfer 8,  5x een cijfer9 en 1x een cijfer10  Tobias heeft aan de UVABeta-Gamma studies met als major brein-encognitiepschologie en als minor Harvard programming gewerkt. Gelijktijdig naast zijn major brein -en cognitiepsychologie heeft Tobias een bachelor geschiedenis gedaan nafgerond.  Toniasheeeft beide bachelors afgerond met een totaal van 360 punten en een gemiddelde van bijna 8. Naast zijn studies heeft Tobias bijna fulltime in de horeca gestudeerd. Tobias heeft vervolgens aan de VU een master Artificial gedaan en met een 8,5 cum laude afgerond.